Ta leżakowana yerba mate powstaje z suszonych, dojrzewających liści Ilex paraguariensis, południowoamerykańskiego ostrokrzewu. Długie leżakowanie, zwane estacionado, łagodzi surową trawiastą nutę i zaokrągla smak w coś gładszego i lepiej wyważonego niż świeży, niesezonowany liść.
Gruby przemiał zachowuje w całości spore kawałki liści i łodyżek, z bardzo małą ilością pyłu. Grube fragmenty czysto się odcedzają i dobrze osiadają w naczyniu, więc dostajesz wyrazisty, ziemisty napar zamiast łyka drobnego osadu.
W tradycyjnym przygotowaniu napełnij tykwę sypkim liściem mniej więcej w dwóch trzecich, dolej wodę podgrzaną do około 150 do 160 F — nigdy wrzątek — i pij przez metalową bombillę. Dolewaj ciepłą wodę na wiele rund z tej samej porcji.
Dobrze parzy się też w prasie francuskiej lub zwykłym sitku. Gruby przemiał nie zatyka sit, więc łatwo go zaparzyć i przelać. Użyj około jednej do dwóch łyżek na filiżankę, parz kilka minut w gorącej, ale nie wrzącej wodzie, po czym przeciśnij lub odcedź do filiżanki.
Spodziewaj się pełnego, roślinno-ziemistego smaku z utrzymującą się drzewną nutą i łagodną naturalną goryczką. Leżakowana mate zawiera naturalnie występującą kofeinę i wiele osób pije ten wytrawny napar w ciągu dnia zamiast kawy lub czarnej herbaty.
